وی درباره نحوه گفت‌وگو با کودکان در شرایط جنگی گفت: پاسخ به پرسش‌ها و نگرانی‌های کودکان باید متناسب با سن آنها باشد. برای کودکان ۳ تا ۶ ساله می‌توان با اطمینان‌بخشی و تأکید بر حضور والدین و امنیت محیط، احساس آرامش ایجاد کرد. برای کودکان ۷ تا ۱۲ ساله نیز می‌توان توضیح داد که صداهای شنیده‌شده موقتی هستند و بزرگ‌ترها برای حل مشکلات و حفظ امنیت تلاش می‌کنند.
مدیر گروه جوانی جمعیت، سلامت خانواده و مدارس معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به ویژگی‌های دوره نوجوانی بیان کرد: نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله معمولاً اخبار را از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنند. در این شرایط نباید از پاسخگویی به پرسش‌های آنان خودداری کرد، زیرا ابهام و سکوت می‌تواند موجب شکل‌گیری بدترین سناریوها در ذهن نوجوان شود. ضروری است والدین با صداقت، شفافیت و متناسب با شرایط سنی فرزندان، اطلاعات لازم را در اختیار آنان قرار دهند.
وی همچنین بر ضرورت مدیریت فضای رسانه‌ای خانواده تأکید کرد و گفت: والدین باید اخبار را از منابع معتبر و موثق دنبال کنند و تا حد امکان از قرار گرفتن مداوم کودکان و نوجوانان در معرض اخبار و تصاویر جنگ جلوگیری کنند. روشن بودن دائمی تلویزیون با پوشش اخبار جنگ یا تحلیل‌های پراسترس در حضور فرزندان، می‌تواند سطح اضطراب آنان را افزایش دهد.
دکتر شجاعی توصیه کرد: بهتر است والدین اخبار را در زمان‌هایی که کودکان حضور ندارند یا در حال استراحت هستند دنبال کنند و فضای خانه را به محیطی امن، آرام و اطمینان‌بخش برای فرزندان تبدیل کنند تا از بروز آسیب‌های روانی بلندمدت ناشی از بحران‌های جنگی پیشگیری شود.